Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Kielcach

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2025 roku

Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie :

Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Mariusz Broda

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2025 roku w K.

sprawy z wniosku K. K. (1) i P. S. (1)

o ustanowienie reprezentanta i zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka

na skutek apelacji wnioskodawców K. K. (1) i P. S. (1)

na postanowienie Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 12 marca 2025 roku sygn. akt III Nsm 1542/24

postanawia:

1. z urzędu sprostować niedokładność pisarską w komparycji zaskarżonego postanowienia, w ten sposób że przed „zezwolenie na dokonanie czynności (…)” dodatkowo wpisać „ustanowienie reprezentanta i”;

2. zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 2 (drugim) i ustanowić dla małoletniego J. S., syna P. i K. - reprezentanta (w rozumieniu art. 99 § 1-3 k.r.o.) w osobie adwokata D. P., do reprezentowania małoletniego przy czynności prawnej w postaci umowy w formie aktu notarialnego o dział spadku po A. S., z domu J., córce J. i J., zmarłej w dniu 1 września 2020 roku;

3. oddalić apelację w pozostałej części;

4. orzec, że wnioskodawcy ponoszą koszty związane z udziałem w postępowaniu apelacyjnym.

Zarządzenie: odpisy postanowienia doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawców K. K. i P. S. – r. pr. M. W., a także reprezentantowi małoletniego J. S. adw. D. P..

8.07.2025 r.

Sygn. akt II Ca 925/25

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12.03.2025 r. Sąd Rejonowy w Kielcach:

- w pkt 1 ustanowił dla małoletniej E. S. (1) reprezentanta dziecka w osobie babki B. K. do reprezentowania małoletniej podczas czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu ich majątkiem, tj. dokonania zgodnego działu spadku po A. S. zmarłej 1 września 2020 roku;

- w pkt 2 oddalił wniosek o ustanowienie dla małoletniego J. S. reprezentanta dziecka w osobie babki B. K. albowiem istnieje potencjalna sprzeczność interesów pomiędzy małoletnimi E. S. (1) i J. S. (art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 151 k.r.o.);

- w pkt 3 oddalił wniosek o zezwolenie na dokonanie czynność przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka z uwagi na brak legitymacji wnioskodawców (art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 156 k.r.o.).

Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny:

K. K. (1) i P. S. (1) są rodzicami małoletniej E. S. (1) urodzonej (...) oraz małoletniego J. S. urodzonego (...).

W dniu 1 września 2020 zmarła A. S., a spadek po niej na podstawie testamentu własnoręcznego sporządzonego w dniu 18 kwietnia 2020 roku w K., otwartego i ogłoszonego w Sądzie Rejonowym w Kielcach w dniu 24 września 2021 r., w sprawie o sygn. akt I Ns 1140/20, nabyli: mąż E. S. (2) w (...) części, syn P. S. (1) w(...) części, syn M. S. (1) w(...) części oraz wnuki J. S., E. S. (1), M. S. (2) i M. S. (3) po (...) części każde z nich. A. S. posiadała udziały w wysokości ½ części w 4 nieruchomościach oraz była współwłaścicielem (1/2 części) samochodu osobowego marki F. (...), rok produkcji 2014, o numerze rejestracyjnym (...). Posiadała środki finansowe na 11 kontach bankowych oraz posiadała papiery wartościowe. Jej całkowity majątek wynosił 4 170 612,56 zł.

W dniu 16 grudnia 2024 roku zmarł E. S. (2), a spadek po nim z dobrodziejstwem inwentarza na podstawie ustawy nabyli w całości: syn M. S. (1) ur. (...) i syn P. S. (1) ur. (...) – po 1/2 części każdy z nich.

B. K. wyraziła zgodę na pełnienie funkcji reprezentanta małoletniej E. S. (1) oraz małoletniego J. S., celem reprezentowania ich interesów przed notariuszem podczas czynności sporządzania umowy o zgodny dział spadku po spadkodawczyni A. S..

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wymienionych wyżej dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości Sądu.

Tak ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy rozważył w następujący sposób:

W cenie Sądu pierwszej instancji wniosek częściowo zasługuje na uwzględnienie.

Wnioskodawcy posiadają pełną władzę rodzicielską nad swoimi dziećmi. W myśl art. 95 § 1 k.r.o. władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka z poszanowaniem jego godności i praw. Stosownie do treści art. 98 k.r.o. rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka (§ 1). Jednakże żadne z rodziców nie może reprezentować dziecka: przy czynnościach prawnych między dziećmi pozostającymi pod ich władzą rodzicielską orz przy czynnościach prawnych między dzieckiem a jednym z rodziców lub jego małżonkiem, chyba że czynność prawna polega na bezpłatnym przysporzeniu na rzecz dziecka albo że dotyczy należnych dziecku od drugiego z rodziców środków utrzymania i wychowania (§ 2). Powyższe przepisy stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed sądem lub innym organem państwowym (§ 3).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z czynnościami prawnymi pomiędzy rodzeństwem oraz czynnościami pomiędzy dziećmi a jednym z rodziców. Zatem żadne z wnioskodawców nie może reprezentować małoletnich dzieci podczas dokonania zgodnego działu spadku po A. S. zmarłej w dniu 1 września 2020 roku.

Zgodnie z art. 99 § 1 k.r.o. dla dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską, którego żadne z rodziców nie może reprezentować, sąd opiekuńczy ustanawia reprezentanta dziecka. Zatem w ocenie Sądu zasadne było ustanowienia dla małoletniej E. reprezentanta w osobie babki macierzystej B. K. do reprezentowania małoletniej podczas czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu jej majątkiem, tj. dokonania zgodnego działu spadku po A. S.. Należy nadmienić, że nie istnieją żadne przeciwskazania, aby B. K. była reprezentantem swoje wnuczki. Ponadto sama wyraziła na to swoją zgodę (pkt 1).

W myśl art. 99 § 3 k.r.o. do reprezentanta dziecka stosuje się odpowiednio m.in. przepis art. 151 k.r.o., który stanowi, że Sąd opiekuńczy może ustanowić jednego opiekuna dla kilku osób, jeżeli nie ma sprzeczności między ich interesami. Opieka nad rodzeństwem powinna być w miarę możności powierzona jednej osobie.

W ocenie Sądu istnieje potencjalna sprzeczność interesów pomiędzy małoletnią E. S. (1) a małoletnim J. S.. Między rodzeństwem występuje sprzeczność interesów majątkowych, dotycząca zarządzania ich majątkiem spadkowym.

Ustanowienie jednego opiekuna dla kilku małoletnich, w tym rodzeństwa, jest niedopuszczalne, jeżeli między nimi występuje sprzeczność interesów ( a contrario art. 151 zdanie pierwsze k.r.o.). W takim przypadku wychodzi się z założenia, że jeden opiekun nie byłby w stanie z korzyścią dla każdego z małoletnich poddanych opiece sprawować swojej funkcji, zwłaszcza dbać o sprzeczne interesy małoletnich. Chodzi o sprzeczność interesów majątkowych i niemajątkowych małoletnich. Wynikać ona może m.in. z zarządzania majątkiem wspólnym małoletnich, uczestniczenia małoletnich w spółce osobowej. Sprzeczność ta musi mieć charakter obiektywny i stały, a nie przejściowy. Ma występować w momencie ustanawiania opieki dla małoletnich (Komentarz, M. Fras i M. Habdas, Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy, LEX 2023). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że pomiędzy interesami majątkowymi małoletnich E. i J. zachodzi potencjalna sprzeczność. Podkreślić należy, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada proponowanego sposobu działu spadku po A. S., albowiem to będzie przedmiotem postępowania o wyrażenie na zgody na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka. Niniejszej postępowanie sprowadza się do ustalenia, czy zachodzą przesłanki do ustanowienia reprezentanta dla małoletnich E. i J., a także wobec zawarcia we wniosku żądania ustanowienia tego samego reprezentanta dla rodzeństwa ustalenia, czy zachodzi sprzeczność interesów między nimi. Skoro E. i J. są spadkobiercami tej samej osoby, mają zatem roszczenie dotyczące tych samych przedmiotów majątkowych. Nie sposób zatem wykluczyć potencjalną sprzeczność interesów między nimi.

Reasumując powyższe rozważania, Sąd uznał, że między rodzeństwem istnieje potencjalna sprzeczność interesów, wobec tego oddalił wniosek o ustanowienie dla małoletniego J. S. reprezentanta dziecka w osobie babki B. K. (pkt 2).

W myśl art. 99 § 3 k.r.o. do reprezentanta dziecka stosuje się odpowiednio m.in. przepis art. 156 k.r.o., który stanowi, że opiekun powinien uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego albo, w przypadkach wskazanych w art. 640 ¹ ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, sądu spadku we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku małoletniego.

W niniejszym postępowaniu wnioskodawcy K. K. (1) i P. S. (1) wnieśli o ustanowienie reprezentanta i wyrażenie zgody reprezentantowi małoletnich E. S. (1) i J. S. na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem małoletnich, tj. o zawarcie umowy zgodnego działu spadku po A. S., w ten sposób, że na rzecz każdego z dzieci przypada 4 935/100 000 części spadku po A. S., tj. kwot po 233 450,77 zł na rzecz każdego z małoletnich.

W świetle powyższego uznać należy, że wnioskodawcy nie mogą działać jako przedstawiciele ustawowi małoletniej E. i małoletniego J. przy czynnościach związanych z zawarciem zgodnej umowy o dział spadku po A. S. (brak legitymacji). W tym zakresie przedstawicielem ustawowym małoletnich jest reprezentant ustanowiony przez sąd opiekuńczy. Zatem w myśl art. 156 k.r.o. to reprezentant powinien uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku małoletniego, w tym także zgody na dokonanie działu spadku. Należy przy tym nadmienić, że w niniejszej sprawie tylko w przypadku małoletniej E. S. (1) został ustanowiony reprezentant w postaci babki B. K.. I to ona powinna wystąpić z takim wnioskiem, a nie rodzice małoletniej E.. Mimo to nie ma ona jeszcze uprawnień do wystąpienia z wnioskiem o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem małoletniej E. S. (1), gdyż postanowienie w niniejszej sprawie nie jest jeszcze prawomocne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów prawa, Sąd oddalił wniosek o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka, albowiem wnioskodawcy nie posiadają w tym zakresie legitymacji (pkt 3).

Postanowienie w pkt. 2 i 3 zaskarżyli wnioskodawcy. W wywiedzionej apelacji zarzucili: błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że istnieje sprzeczność interesów pomiędzy małoletnią E. S. (1), a małoletnim J. S. dotyczący zarządzania majątkiem spadkowym, podczas gdy taka sprzeczność w sprawie nie zachodzi; naruszenie at. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 151 k.r.o.; naruszenie art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 156 k.r.o. – w sposób opisany szczegółowo w treści tych zarzutów.

Wobec powyższego skarżący wnieśli o:

1/ zmianę postanowienia:

- w pkt 2, poprzez ustanowenie dla małoletniego J. S. reprezentanta w osobie babki B. K. podczas czynności prawnej w postaci umowy obejmującej zgodny dział spadku po zmarłej w dniu 1.09.2020 r. A. S.;

- w pkt 3, poprzez zezwolenie B. K. reprezentantowi małoletnich E. S. (1) i J. S. na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem małoletnich dzieci, tj. dokonanie umownego działu spadku podczas czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem małoletnich, a dotyczącej reprezentacji przed notariuszem podczas czynności dotyczących dokonania zgodnego działu spadku po A. S. zmarłej 1.09.2020 r., ostatnio zamieszkałej w K., w ten sposób, że na rzecz każdego z małoletnich E. S. (1) i J. S., którym przypada po 4935/100 000 części spadku po A. S., wskazane w postanowieniu z dnia 24.11.2021 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po A. S. przez Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawie sygnaturze akt I Ns 1140/21, tj. kwoty po 233 450, 77 zł;

- zwrot kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja okazała się częściowo zasadna.

Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia co do wszystkich faktów istotnych dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Sąd Okręgowy, w braku jakichkolwiek ku temu przeszkód przyjął je za własne. To oznacza, że nie znalazł żadnego usprawiedliwienia zarzut „błędu w ustaleniach faktycznych”. Jest tak z tej przyczyny, że nie dotyczył on faktu, a jedynie prawidłowości wnioskowania przez Sąd pierwszej instancji z ustalonych faktów – w płaszczyźnie prawa materialnego, bo nie ulega żadnej wątpliwości to, że „sprzeczność interesów - 151 k.r.o. w zw. z art. 99 § 3 k.r.o. N. od tego, jeżeli nawet zarzut błędu dotyczyłby faktu, to byłby także niezasadny z tego względu, że nie został poprzedzony zarzutem naruszenia praw procesowego, a więc „wymierzonego” w same podstawy wnioskowania o faktach.

Wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, wobec ujawnionych w sprawie okoliczności nie było podstaw do wyprowadzenia wniosku, że istnieje sprzeczność interesów dla ustanowienia jednego reprezentanta – w rozumieniu art. 151 § k.r.o. w zw. z art. 99 § 3 k.r.o. – dla E. S. i J. S., biorąc pod uwagę w szczególności dość czytelnie przedstawioną przez wnioskodawców tezę, że oboje w/w spadkobiercy po A. S., w wyniku czynności prawnej w postaci umowy (zawartej w formie aktu notarialnego) o zgodny dział spadku mieliby uzyskać tożsame co do wysokości środki pieniężne, wchodzące w skład spadku, w nawiązaniu do przysługujących im w spadku udziałów. Innymi słowy ich sytuacje co do sfery praw i obowiązków, tak w płaszczyźnie wysokości udziałów, jak i propozycji działu spadku, były tożsame. Stąd wykluczyć należało istnienie konfliktu interesów – w rozumieniu już wyjaśnionym. Ta konstatacja nie oznaczała jeszcze tego, że były podstawy do ustanowenie dla małoletniego J. S. reprezentanta w osobie B. K.. Jest tak z tej przyczyny, że zgodnie z art. 99 § 1 k.r.o. art. 99 ¹ . § 1 k.r.o. reprezentantem dziecka może być ustanowiony adwokat lub radca prawny, który wykazuje szczególną znajomość spraw dotyczących dziecka, tego samego rodzaju lub rodzajowo odpowiadających sprawie, w której wymagana jest reprezentacja dziecka, lub ukończył szkolenie dotyczące zasad reprezentacji dziecka, praw lub potrzeb dziecka. Natomiast stosownie do art. 99 ¹ § 2 k.r.o., w przypadku gdy stopień skomplikowania sprawy tego nie wymaga, w szczególności gdy sąd opiekuńczy określi szczegółowo treść czynności, reprezentantem dziecka może zostać ustanowiona również inna osoba posiadająca wyższe wykształcenie prawnicze i wykazująca znajomość potrzeb dziecka. Jeżeli szczególne okoliczności za tym przemawiają, reprezentantem dziecka może zostać ustanowiona także osoba nieposiadająca wyższego wykształcenia prawniczego. Wobec tego w aktualnym stanie prawnym (mającym zastosowanie także w tej sprawie), po pierwsze zasadą jest ustanowenie reprezentanta w osobie adwokata lub radcy prawnego, po drugie jedynie wyjątkowo, w przypadku gdy stopień skomplikowania sprawy tego nie wymaga, w szczególności gdy sąd opiekuńczy określi szczegółowo treść czynności (w której ma działać za małoletniego reprezentant), można ustanowić reprezentantem inną (niż adwokat lub radca prawny) osobę, jedynie mającą wykształcenie prawnicze; po trzecie, w ostateczności, o ile szczególne okoliczności za tym przemawiają, można ustanowić reprezentanta w osobie, która nie posiada wykształcenia prawniczego. Odnosząc to do realiów niniejszej sprawy, oczywistą pozostawała konkluzja, że nie było żadnych podstaw do odstępstwa od zasady – ustanowienia reprezentanta w osobie adwokata lub radcy prawnego. Z treści wniosku nie wynika, by proponowana przez wnioskodawców B. K. posiadała wykształcenie prawnicze, ale i to, by stopień skomplikowania sprawy nie wymagał reprezentanta w osobie adwokata lub radcy prawnego, tym bardziej, że w aktualnie ujawnionych realiach sprawy nie jest możliwe szczegółowe określenie (przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę) treści całej czynności prawnej, w której J. S. miałby być reprezentowany przez ustanowionego dla niego reprezentanta. To na co wskazują wnioskodawcy jest jedynie fragmentarycznym projektem postanowień umowy – dotyczących dwojga małoletnich spadkobierców. Tym samym brak jest projektu całej umowy o dział spadku, tj. uwzględniającej, całość przewidzianych prawem regulacji dotyczących działu spadku, tak w aspekcie podmiotowym, jak i przedmiotowym i co oczywiste – spełniających wszystkie materialnoprawne przesłanki w tym zakresie. W związku z tym nie można tracić z pola widzenia i tego, że nawet to co wynika z twierdzeń wniosku – w zakresie wartości części składników spadku nie pozwala na wyprowadzenie skonkretyzowanych wniosków co do tego, skoro mowa jest o kwotach „około”. Z drugiej strony z tego fragmentarycznego projektu – odnoszącej się do małoletnich, w tym i J. S. – umowy, nie wprost nie wynika to, by to, co w wyniku działu spadku ten ostatni miał uzyskać (poprzez przyznanie składnika, czy składników masy spadkowej i ewentualną spłatę) miało stanowić równowartość jego udziału w spadku. To wszystko jedynie dodatkowo wzmacnia przekonanie co do tego, że to adwokat lub radca prawny powinien być reprezentantem małoletniego. Tym bardziej nie zaistniały też żadne szczególne okoliczności, które uzasadniałyby odstępstwo na rzecz ustanowienia reprezentanta w osobie, która nie jest prawnikiem.

Kończąc tą część rozważań, wyjaśnić należy, że jeżeli nawet Sąd Rejonowy dostrzegł konflikt interesów, jako przeszkodę do ustanowienia reprezentanta dla J. S.– w tej samej osobie, co ustanowiony przez ten Sąd reprezentant dla E. S. (1), to i tak nie stanowiło to przesłanki do oddalenia wniosku o ustanowienie reprezentanta co do zasady, bo co do tego zostały przecież spełnione przesłanki ustawowe. Wobec tego, skoro istota zagadnienia dotyczyła już tylko osoby reprezentanta, to należało jedynie uwzględnić przepis art. 99 ¹ § 1 k.r.o.

Miał rację Sąd Rejonowy, o ile doszedł do konkluzji, że tylko i wyłącznie ustanowiony dla małoletniego reprezentant jest uprawniony do zainicjowania postępowania o zezwolenie sądu na dokonanie imieniem małoletniego wskazanej we wniosku (przynajmniej co do zasady) umowy o dział spadku. Przy czym nie chodziło tu o zakwalifikowanie tej czynności – jako przekraczającej zakres zwykłego zarządu – w rozumieniu art. 103 § 3 k.r.o., a o czynność stanowiącą ważniejszą sprawę dotyczącą majątku małoletniego – w rozumieniu art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 156 k.r.o. Z wnioskiem o wyrażanie zgody przez sąd na podstawie art. 101 k.r.o. mogą wystąpić jedynie rodzice, ale tylko wówczas, kiedy nie istnieje wyłączenie ich reprezentacji – w rozumieniu art. 98 § 2 k.r.o. W przeciwnym wypadku, kiedy taki zakaz istnieje i prowadzi do konieczności ustanowienia reprezentanta, to wówczas tylko i wyłącznie reprezentant pozostaje uprawniony do zainicjowania postępowania w przedmiocie zezwolenia przez sąd na dokonanie przez reprezentanta wszelkich ważniejszych spraw dotyczących majątku małoletniego – stosownie do art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 156 k.r.o. Nie ulega żadnej wątpliwości to, że dział spadku – z uwagi na jego istotę, charakter i znaczenie, stanowi tak rozumianą „ważniejszą sprawę”. Ponadto, skoro w tego rodzaju postępowaniu (o zezwolenie sądu), niewątpliwie koniecznym jest zbadanie prawnych i faktycznych przesłanek owego zezwolenia (art. art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 156 k.r.o.), a więc przeanalizowanie treści zupełnego projektu całej umowy o odział spadku (zasada integralności rozstrzygnięć w sprawach działowych – mająca odpowiednie zastosowanie także do umów o tego rodzaju przedmiocie), która miałaby być zawarta z udziałem małoletnich – z punktu widzenia ich interesów, to tym bardziej takie postępowanie może zainicjować tylko reprezentant, a nie żaden z rodziców małoletniego. Skoro rodzice dziecka są wyłączeni z mocy art. 98 § 1 pkt 2 k.r.o. od reprezentacji przy wszystkich czynnościach prawnych pomiędzy małoletnimi, to racjonalnie rzecz pojmując, trudno przyjmować, by brali oni udział w projektowaniu tej umowy, czy przedstawianiu tego projektu sądowi rodzinnemu – w aspekcie jej zgodności z właściwie pojmowanymi interesami małoletniego dziecka. Wbrew stanowisku skarżących, że skoro z art. art. 99 § 2 k.r.o. wynika, że reprezentant jest uprawniony do dokonywania wszystkich czynności łączących się ze sprawą, to w tym przypadku oznacza to, że chodzi także o wszystkie czynności łączące się z zawarciem przedmiotowej umowy o dział spadku, a więc i wystąpienie właśnie przez reprezentanta z wnioskiem o wydanie zezwolenia przez sąd opiekuńczy na dokonanie tej czynności prawnej. Zatem przeciwna teza skarżących, jakoby z tego przepisu miało wynikać, że to rodzice małoletniego (mimo wyłączenia ich od reprezentacji) mieliby być uprawnieni do zainicjowania postępowania o udzielenie przez sąd zezwolenia, nie znajduje żadnego potwierdzenia, abstrahując już od tego, że nie chodzi tu o wyrażenie zgody – na podstawie art. 101 § 3 k.r.o., a o udzielenie zezwolenia – na podstawie art. 99 § 3 k.r.o. w zw. z art. 156 k.r.o.

Bez znaczenia dla dotychczas wyprowadzonych przez Sąd Okręgowy wniosków, z przyczyn już dostatecznie wyjaśnionych, pozostaje postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Podgórza w Krakowie (załączonego w kserokopii do apelacji), z treści którego wynika po pierwsze to, że orzeczeniem tym Sąd ustanowił „kuratora” dla dwóch innych małoletnich spadkobierców po A. S., do ich reprezentacji przy czynności prawnej w postaci umowy o dział spadku, a z treści tego postanowienia nie wynika, by kuratorem tym był adwokat, po drugie, że Sąd zezwolił tak ustanowionemu kuratorowi na dokonanie tej czynności prawnej. Abstrahując już od tego, nie tracić z pola widzenia i tego, że w/w postanowienia przede wszystkim nie uwzględnia stanu prawnego (art. 99 i nast. k.r.o.) w brzmieniu obowiązującym w tym zakresie od dnia 29.08.2023 r.

Końcowo Sąd Okręgowy wyjaśnia, że ustanowiona reprezentantem małoletniego adwokat D. P. spełnia kryteria, o jakich mowa w art. 99 ¹ § 1 k.r.o. w zw. z § 8 Rozp. Min. Spr. z dnia 29.07.2024 r. w sprawie sposobu zapewnienia reprezentacji dziecka przez reprezentanta dziecka (Dz.U.2024.1159), albowiem jest wpisana na „listę reprezentantów dziecka” prowadzoną przez Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach.

Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł: na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. – jak w pkt 1 sentencji; na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. orzekł jak w pkt 2 sentencji; na podstawie art. 385 k.p.c. – jak w pkt 3 sentencji; na podstawie art. 520 k.p.c. – jak w pkt 4 sentencji.

SSO Mariusz Broda